^

هر کدام از ما بخشی پنهان داریم که گاهی از زوایای زندگی مان سرک می کشد و خودی نشان می دهد . بخشی که هر قدر هم تلاش کنیم ، مخفی نگهش داریم ،‌ عاقبت روزی سر از روزن برخواهد آورد .

گاهی آن قدر از خود دیگرمان فاصله می گیریم که باور نمی کنیم رابطه ای بینمان بوده اما بد نیست گهگاه نقاب از چهره برداریم و با خودمان روراست باشیم .

   آن وقت ، خود دیگر چون بادبادکی ، آزاد و رها در آسمان اوج می گیرد و ما را تا مرز بودن و نبودن به پرواز در می آورد .

مرز انتخاب ، انتخاب چگونه بودن .

سلام !

داستان کوتاه " جایی دیگر " نوشته گلی ترقی را که خواندم ، این کلمات به ذهنم هجوم آوردند .

کلماتی که زندانی بودن در قفس ذهنم را تاب نیاوردند و آخر از این جا سر در آوردند .