^

آرام نشسته بود مقابل خبرنگاراني كه هيچ كدام روزهاي جواني اش را نديده اند . از پاريس مي گفت و ايراني هايي  كه به شوق ديدنش سالن را پر كرده بودند . مي گفت باورش نمي شده روزي در مقر يونسكو از او تقدير شود و  يادش نرفته از كجا آمده و به كجا مي رود .

نامش در بولتن يونسكو كنار نام ساموئل بكت حك شده و تصويرش كنار صاحب  " در انتظار گودو "  به ما لبخند مي زند . حسودي مي كردم به همه آن هايي كه شب پاريس را كنارش بودند اگر كنار ساير خبرنگاران در  سالن كوچك خانه تئاتر بزرگي اش را دوره نمي كردم . سالني كه  كوچك بود براي بزرگي اين مرد .  

*حتی    راه رفتن کنار  "  عزت الله انتظامی"  هم تجربه بزرگی بود  برایم !

مي دانم  حرف زدن از جنگ ديگر از مد افتاده است اما به بهانه انتشار نامه پذيرش قطعنامه 598 اين چند سطر را مي نويسم :

به حميد فاضلي

                                                          در 18 سالگي

                                              آن قدر بزرگ شده بودي

                                                                 كه

                                                     عشق و آرزوهايت را

بر سر نخل هاي سوخته  بنشاني !