تبليغاتX
^

بعد از فوتبال

جمعه بیست و سوم تیر 1385

كوچه باريك و دراز را دويده بودم كه به موقع برسم . وقتي  به سمت كافي شاپ هدايت شدم يادم آمد آن تايم بودن هم از آن حرف هاست . 

 روي صندلي  كه  نشستم  به بقيه ميزها نگاه كردم . چهره آشنايي ميانشان نديدم . زياد نبوديم . كمتر از انگشتان دست .  

به كيفم پناه بردم براي پيدا كردن كاغذي ، چيزي كه حواسم را جمع آن كنم .

  وقتي كه  مامور سالن از كساني كه براي ديدن نمايش آمده بودند خواست به طبقه بالا بروند  ! دو نفر بوديم  ! كس ديگري از جايش بلند نشد .

وقتي از پله ها بالا مي رفتيم به  پسر جوان گفتم لابد  دوست يكي از  اعضاي گروه است اما  جواب منفي اش اميدوارم كرد .

 جلوي در سالن چند نفر ديگر منتظر بودند و اين يعني  نمايش براي  دو تماشاگر اجرا نمي شود ( در يكي از اجراها اين اتفاق افتاده بود ) !

 

نمي خواهم در باره سطح كار، بازي ها ، سوژه و مسائل تخصصي نمايش بحث كنم . اما نمي توانم از استقبال تماشاگران بگذرم .

متاسفانه نام تئاتر شهر خيلي ها را به سالن ها مي كشاند . حتي اگر تالار نو يا كارگاه نمايش باشد !

 

شايد اگر اين نمايش هم در يكي از سالن هاي آن ساختمان گرد  اسرار آميز كه مدينه فاضله تئاتري ها شده اجرا مي شد آمار تماشاگرانش بالاتر مي رفت !

 

هزار تومان پول زيادي نيست  براي ديدن يك نمايش . حتي اگر از آن چيزي نفهمي ! دست كم  در حد فيلم هايي كه به لطف بازيگران فوتوژنيكش  تماشاگر را به سينماها مي كشانند كه مي تواند باشد !

 

نيمه پر ليوان :

نمايش بدون تماشاگر معنا ندارد !

 

 

 

زمانی برای ؟؟؟؟؟؟

شنبه دهم تیر 1385

 

سلام !

 

وقتي كوفي عنان بهش حسادت مي كنه ، گورباچف تحليلش مي كنه ، پائولو كوئيلو رفته آلمان تا از نزديك مسابقه ها رو ببينه ، مركل به استاديوم مي ياد و .......... من چطور مي تونم ازش ننويسم ؟؟؟

 

اين روزها هروقت مي خوام به روز كنم جز فوتبال چيزي به ذهنم نمي رسه !!!!!!

 

از شروع جام اتفاقاي زيادي افتاده . ستاره شدن بازيكن هايي كه انتظارش رو نداشتيم ، حذف شدن

تيم هاي بزرگ ، اشتباه هاي داورها ، درگيري تماشاگرها ، استعفا ، اخراج و ... اما يك نكته برام خيلي عجيب بود !

مسابفه هلند و  پرتغال رو خيلي ها تا آخر ديدن و روز بعد با آب و تاب براي هم تعريف كردن ........

 

 و اين كمي من رو نگران كرد از اينكه ما با اين كه طور ديگه اي وانمود مي كنيم اما از خشونت خوشمون مي ياد . اگر جز اين بود فيلمي مثل kill Bill انقدر جايزه نمي گرفت و انقدر ازش استقبال نمي شد !!!!!

 

بعد از درگيري هايي كه در بازي هاي مختلف جام پيش مي ياد شعار a time to make friend  مرتب توي سرم چرخ مي خوره !

 

  كاش آرژانتين به خوش شانسي ايتاليا بود .

 
Blog Skin